Foto Mauk Mulder


| Mauk over actuele ontwikkelingen

6 december 2013 - Bizar Bonaire.

In dit stadseiland van 17000 inwoners staan dezer dagen kopstukken van de leidende partij, UPB, terecht wegens verdenking van corruptie. De burgemeester van Aruba, mevrouw Lydia Emerencia, heeft haar ontslag aangeboden aan Minister Plasterk van Binnenlandse- en Koninkrijkszaken, na een motie van wantrouwen tegen haar door de eilandsraad (gemeenteraad). Deze wordt beheerst door de UPB. Lydia Emerencia had namelijk een klacht ingediend tegen een wethouder van de UPB "wegens valsheid in geschrifte".
Bizar; deze burgemeester meldt machtsmisbruik, dat schadelijk is voor de gemeenschap van Bonaire.
Dan verdient zij toch respect en waardering?
Minister Plasterk, wilt gij in het belang van goed bestuur optreden, geen ontslag geven aan mevrouw Lydia Emerencia en een diepgaand onderzoek instellen naar machtsmisbruik in Bonaire?




25 april 2012 - G500, een voorbeeldige en, hoop ik, duurzame actie.

Een krachtig beroep op "de politiek" om zichzelf echt te vernieuwen; aangeduwd door G500. Die stelt geen macht maar invloed te willen. Maar de methode om met zijn vijfhonderden lid te worden van enkele middenpartijen is een – briljante – greep naar macht. En macht is onontbeerlijk om de machtigen in de politiek in beweging te brengen en te houden. Zonder (tegen)macht sterft een – op zich goede – hervormingsbeweging een stille dood (zie onder meer de Occupy-beweging).

De bedoeling van G500 om invloed uit te oefenen kan daarmee best overeenstemming. Discussie op partijcongressen, over het voorlopige tienpuntenplan is een vorm van goede democratie. In mijn woorden: beperkte machtuitoefeningen, gecombineerd met echt wederzijds open overleg (WOO). Sywert van Lienden treedt in de publiciteit naar voren als leidende man. Niets mis mee, als in de (top van) G500, ook vaak het WOO wordt gehanteerd. Ik zie in spanning uit naar vernieuwing in de politiek (en onze maatschappij!) door de uitstekende actie van G500.

Mauk Mulder (senior)




13 oktober 2011 - Demonsratie-Wallstreet.

De Amerikaanse dichter en blogger Betsy Fagin, deelneemster aan de demonstratie bij Wallstreet, publiceerde haar top-tien (in feite elf) redenen om daarbij te zijn.
Geweldig, een politieke lente in de U.S.A.?




13 oktober 2011 - Benoeming van de Vicepresident van de Raad van State.
-getouwtrek in achterkamertjes of volwassen politiek?-

De benoeming van een nieuwe vicepresident van de Raad van State moet volgens een bepaalde open procedure verlopen. Te beginnen met een advertentie in de Staatscourant. Maar nu wordt al duidelijk dat er – al weer – volop in de achterkamertjes 'gepolitiekt' wordt, d.w.z. stiekem gerommeld (zie NRC Handelsblad, dd 3 oktober). Hoe zit het met de transparantie?

Aan welke kwaliteitseisen moet een kandidaat voldoen? Is niet noodzakelijk dat aan deze zeer hoge politieke functie, een beperking van de termijn op vier jaar wordt vastgesteld? Juister is het, de termijn te koppelen aan de levensduur voor dit kabinet, dat hem/haar benoemt. De nieuwe vicepresident zal te maken hebben met de huidige Kroonprins. Het zal goed zijn als dit noodzakelijk gewicht krijgt in het zoekprofiel. Een test dus, of 'de politiek' in Nederland volwassen genoeg is om deze zeer belangrijke politieke benoeming behoorlijk (zoals het hoort) te laten verlopen.

Minister President, wees een staatsman!
Tweede Kamer, laat u niet buitenspel zetten.
Verbeten nu het vertrouwen van de burgers in 'de politiek'.

In de hier aangeduide publicatie door redacteuren van de courant, is er volgens de partijvoorzitter van het CDA "een heel goede kandidaat", is er sprake van "ongeschreven regels dat het CDA iemand zou mogen aanwijzen", wil Rutte, mede na overleg met de Koningin een open procedure, heeft oud-premier Lubbers geprobeerd invloed uit te oefenen en wordt gecorrigeerd dat eerst het kabinet "eruit wil zijn". Waaruit? Het formuleren van de advertentie?




14 april 2011 - Samenwerkend Europa in het Libië project?

Gadhaffi heeft de strijd in Libië in het perspectief geplaatst van de strijd tussen Islamieten en Kruisvaarders uit het Westen. Flauwekul. Maar misschien wel slim om zo steun van Islamitische volkeren te verwerven? Hij staat ook niet alleen in pogingen om de historie te vervalsen ter ondersteuning van zijn eigen doelstellingen.

Benedictus heeft eens gesteld toen hij nog geen Paus was dat Turkije altijd een ander werelddeel vertegenwoordigde (onder verwijzing naar de Balkanoorlog). Turkije voortdurend in strijd met Europa. En de bekende oneliner; ons werelddeel, gevormd door het Christendom.

Feiten: de Europese geschiedenis bestaat uit eindeloze conflicten/oorlogen tussen Europese staten onderling. Wereldoorlog Een en Twee en de genociden op Europese bevolkingsdelen in de Sovjet- en Naziconcentratiekampen waren daarin een totalitair, historisch dieptepunt. De term wereldoorlog is onjuist; beide waren primair een oorlog tussen Europese staten waarbij zich de Verenigde Staten en Japan voegden. De Rooms Katholieke Kerk was, binnen Europa, betrokken bij Oorlog Twee (in Spanje, Nazi Duitsland, Italië en ander landen). Dat weet de Paus toch? Maar hij is uiteraard een verklaard tegenstander van opname van Turkije in de Europese gemeenschap.

In Nederland heeft een ander, eveneens zeer scherpzinnig man, Frits Bolkestein, in 2004 gesteld dat met de toelating van Turkije tot de Europese Unie, "de bevrijding van Wenen in 1683 alsnog tevergeefs zou zijn geworden". Was Bolkestein hier ironiserend bezig? Dan mag ik hier misschien op dat pad doorgaan: de strijd in Libië heeft een goed doel, voor zover, erop gericht om een slachting van zijn tegenstanders, ook Libische burgers, door Gadhaffi, te verhinderen.

Gadhaffi is een fenomeen, maar is gecreëerd door de machtspolitiek van Europese (en andere) staten die hem de wapens leverden die hij vroeg, terwijl ze steeds de ogen en oren sloten voor zijn terreur tegen de eigen bevolking. Nu is Europa (min of meer) eensgezind bezig als Europa. Wanneer het niet om oorlog ging zou dat een goed gevoel geven.

Een tiental eeuwen geleden was er een eerste, Europees project, de Kruistochten. Nu oproep door de – toenmalige – Paus gingen grote aantallen strijders zich melden voor deelname aan de eerste Kruistocht. Gedreven door edele motieven:'God wil het'. Zo leerde ik het lang geleden op school. Ik leerde niet dat bij deze eerste Kruistocht de deelnemers al direct begonnen met massale plundering, verkrachting, moord, terwijl ze nog in Europa waren (het dicht bij het latere Nederland). De doelstellingen zoals de bevrijding van Palestina (het Heilige Land) met Jeruzalem en andere steden werden na twee eeuwen strijd niet gerealiseerd. Vooral omdat onderlinge tegenstellingen(!) de kracht van de Kruistochtgangers ondermijnden. Dan is nu Europa een toonbeeld van eensgezinde samenwerking. Met als toetssteen van de goede bedoelingen: wanneer na de strijd Europa eensgezind samenwerkt om de Libische bevolking te ondersteunen waar deze om steun vraagt bij de opbouw van een vrije rechtstaat. Volgens de opvattingen van deze bevolking.

De kruistochten: een enorm fiasco voor Europa omdat onderlinge tegenstellingen overheersten.
En nu?




11 april 2011 - Tweede Kamer in woede over bonussen van Bankiers.
      - hoe nu verder? -

Onlangs uitte de Tweede Kamer woede over bonussen die de machtigen in de ING zich lieten uitkeren. Na het tumult werden deze ijlings ingetrokken. Laat de Kamer het hierbij zitten? Dan zou het – weer – een geval van incidenten – politiek betekenen: reageren op een incident in plaats van op de onderliggende factoren en de langer termijn implicaties.

De financiële machtigen (bankiers, verzekeraars en anderen) hebben een krediet crisis en een economische wereldcrisis veroorzaakt; de bevolking draait voor de – immense – kosten op.

Ik heb deze ontwikkelingen geduid vanuit de machtsdrijfveer van de machtigen in de financiële sector*. Bij mensen die een tijdlang grote macht uit oefenen zonder stevig weerwerk en effectieve kritiek manifesteert zich machtverslaving: zij willen meer macht, steeds meer macht ( en "het" symbool daarvan: geld), zoals verslaafden aan harddrugs een steeds toenemende ziekelijke behoefte daaraan hebben. Met dit verschil; de maatschappij draait op voor de nadelen berokkend door de machtverslaafden. Het afbreukrisico van de machtverslaafden wordt op onze totale maatschappij afgewenteld.

De Commissie-Maas stelde, april 2009, dat het onjuist is dat winsten ten gunste van aandeelhouders en bonussen komen en dat de belastingbetaler, de klant en de werknemer de rekening betalen. Een fundamentele mentaliteitswijziging is nodig, volgens de Commissie. De Bankiers hebben, zo blijkt in de Verenigde Staten en in Nederland, dus niets geleerd. Dat is ook, gezien mijn analyse, niet verwonderlijk.

Van het zelfreinigend vermogen van de machtmisbruikende Bankiers is niets te verwachten. Evenmin van lichte regelgeving over de Balkenende Norm die niet overschreden mag worden. Zie wat in allerlei andere sectoren en in de financiële sector gebeurt. Wat wel werkt? Het hanteren van macht. Dat is de taal die machtigen verstaan. De Tweede Kamer zal alert en in bepaalde mate woedend moeten blijven, en van minister de Jager eisen dat hij stevige (bijvoorbeeld fiscale) wetgeving invoert over een beperking van het totale inkomen (salaris plus bonus plus "compensatieregelingen" en dergelijke), in verbinding met harde sanctiemacht. Sanctiemacht: negatieve sanctiemacht voor degenen die instappen in grote bedrijven, deze alras verkopen, waarbij ze met exorbitante bedragen worden afgekocht; positieve sancties voor starters en andere risicodragende, echte ondernemers. Dreigementen dat er dan veel topfiguren naar het buitenland gaan? Een zekere mate van afvloeiing, doorstroom, zal positief zijn, ruimte scheppen voor degenen die blijven. En hoe weinigen zijn nu succesvol ondernemend in het buitenland?

Tweede Kamer: blijft u woedend genoeg, om uw macht in deze zaak overeind te houden voor het welzijn van onze maatschappij? Kunt u de hoop van de burgers levend houden dat politici staan voor het algemeen belang?

* zie "The Logic of Power", 2011, gratis te downloaden van deze website.





15 maart 2011 - Een politicus die het goed doet?
In het Nederlandse publicitaire circuit is het een modieus verzinsel om ongenuanceerd af te geven op de domheid van Nederlandse politici, vooral van Tweede Kamerleden. Daarom was het leerzaam om op een vroeg tijdstip zondagmorgen jl. een commentaar te horen over de risico's verbonden aan de gevolgen van de aardbeving/tsunami in Japan, door Diederik Samson, Tweede Kamerlid. Dit commentaar was heel verhelderend, zakelijk, kort en zonder onnuttige kletspraatjes. De goede manier om de kloof tussen politiek/politici en burgers te overbruggen.



21 februari 2011 - Geweld tussen mensen; tot de dood erop volgt?
In de twintigste eeuw ontketenden in Europa degenen die de macht hadden extreme vormen van geweld. De mindermachtigen werden op een tot dan toe ongekende, massale schaal vernederd, verkracht, gemarteld, vermoord in de nazi- en sovjet concentratiekampen. Uitroeiing van "minderwaardigen".
    Hoezo Europese cultuur?

In Azië misdroegen Japanse militairen zich tegenover onder meer Chinese burgers: al sinds de vroege dertiger jaren werden mannen, vrouwen, kinderen in systematische acties geslachtofferd. Tot nu toe wordt de Japanse bevrijdingsleugen gehanteerd: oorlog om de Aziatische volkeren te bevrijden van het Westers imperialisme.
    Hoezo Japanse eer?

En hierna werden onder leiding van Mao, in de Grote Zuiveringen ontelbare aantallen Chinezen vernederd en vele miljoenen vermoord.
    Hoezo solidariteit?

Daarna, tot nu toe, volgden binnen vele Afrikaanse-, Zuid Amerikaanse- en Aziatische landen soortgelijke geweldsuitspattingen: extreme machtoefeningen (marteling, moord) door machtigen over zwakkere medeburgers.
Dit leidde steeds weer tot de – onbeantwoorde – vraag: hoe kan dit gebeuren? Hoe kunnen we dit onvoorstelbare begrijpen? Ook wetenschappers weten hierop geen echt bevredigend antwoord.

In zijn "Logic of Power" geeft Mauk Mulder een ongebruikelijk antwoord: deze uitbraken van geweld op grote schaal zijn zoals het hele wereldgebeuren de uitkomst van ontelbare "kleine machtrelaties". Wij zijn zelf het wereldgebeuren. De machtdrijfveren zijn werkzaam als basisfactoren, zoals de neerwaartse machtdrijfveer, van de machtigen, die tot de hierboven beschreven macht misbruiken leidt! Hiertoe behoren volgens de logica van de macht, ook het zich onderschikken, het gedogen en aanjagen van machtrelaties door de mindermachtigen! Geen macht(igen) zonder volgers.
En volgens deze theorie manifesteren alle gewone mensen deze machtdrijfveren (zelfs inclusief toepassingen van geweld!), als de gelegenheid daartoe zich aanbied:
  • mensen baby's onder elkaar, als de ouderlijke macht even afwezig is
  • Amerikaanse verantwoordelijken die niet-wetende gevangenen misbruikten als proefpersonen voor medische experimenten
  • Europese artsen die meewerkten aan het afnemen van organen van kinderen die ontvoerd waren (organen bedoeld voor de handel)
  • Gevangenen-bewakers, Guantanamo.
  • "9-11": de onrechtwaardige aanval op onschuldigen door "one-issue" terroristen, waarbij die ene issue dient ter rechtvaardiging.
Altijd rechtvaardigen machtigen hun macht door hoge idealen.

(en dan in situaties zonder geweld:)
  • Greenspan en vele bankiers maakten talloze onschuldige slachtoffers in de V.S., in Neerland, in de wereld.
Rechtvaardigheid, hoezo?

Het belangrijkste in de theorie is de analyse van de ontelbare kleine machtrelaties die in het dagelijks leven van eenieder spelen en die tezamen het wereldgebeuren bepalen.

Macht begint klein.
Bijvoorbeeld: in alle kleine groepen wordt soms speels geplaagd. Maar wie is altijd de plager? De machtige! Wie wordt altijd geplaagd? De mindermachtige!
En deze milde machtuitoefening gaat soms over in hard pesten. Zoals in bedrijven; vooral de bazen pesten! Soms wordt openbaar dat er slachtoffers vallen, maar de vele ingrijpende mentale beschadigingen worden niet geïnventariseerd.
Bijvoorbeeld:vriendelijkheid, zachtaardig strelen kan een voorloper zijn van seksueel misbruik, door overmachtige volwassenen in zijn relatie met een –mindermachtige- jeugdige.

Over deze dergelijke en vele andere "kleine machtrelaties" heeft Mauk Mulder, vooral op grond van zijn groepsexperimentele onderzoekingen, een beperkt aantal "wetten van de macht" opgesteld. Zoals: als machtigen langdurig hun grote macht uitoefenen leidt dit ertoe dat zij een steeds sterkere behoefte aan macht ontwikkelen. Machtverslaving (zoals hard drugs)

Romanschrijvers (voor wie geweld recent een hype is geworden) en ook wetenschappers, benoemen geweld als een fenomeen van een volstrekt eigen aard, als iets totaal ander dan machtuitoefening (zoals wereldicoon Hannah Ahrendt in: The Origins of Totalitarianism,1951). Zodoende creëren zij hun eigen onbegrijpelijke, onoplosbare raadsel.

In de logica van de macht, wordt geweld opgevat als een –extreme- vorm van machtuitoefening. In "kleine machtrelaties" ligt vaak al de voorsprong besloten van latere extreme gedragingen, zoals geweld. Het blijkt dat mensen vaak als het ware in een slip raken en binnenglijden in het ultieme geweld.

Ter afsluiting: hoe beter? Op grond van bovenstaande geldt: slechts door andere machtrelaties tussen individuele mensen, door een totaal andere machtcultuur in kleine groepen, in bedrijven en instellingen, zal het beter worden (zie The Logic of Power.). Jij en ik, wij…vormen de wereld.



21 december 2010 - Willem Alexander, de toekomstige Koning
Willem Alexander zal binnen afzienbare tijd zijn moeder, de Koningin opvolgen. De Tweede Kamer heeft een aantal jaren geleden en ook heel recent, in meerderheid de wens geuit om de functie en taken van de Koning te heroverwegen. De Minister-president heeft hierop negatief gereageerd.

Toch blijft een positief gerichte, echte vernieuwing van de relatie tussen bevolking en Koning een goede zaak. Bijvoorbeeld zou Willem Alexander alle ruimte kunnen krijgen en behouden voor zijn internationale activiteiten zoals onder meer zijn "Nederland-promotie", zijn staatsbezoeken, zijn inzet in de sportsector (Olympische Spelen), zijn activiteiten in de sector van waterbeleid. En andere zaken vaarvoor hij zich wil en kan inzetten. Het gaat hier om heel waardevolle bijdragen van de toekomstige Koning, met meetbare effecten! Hij zou ontheven kunnen worden van politieke zaken; het voorzitterschap van de Raad van State, het wekelijkse contact met de minister president, betrokkenheid bij de kabinetsformatie. Laat hem, als Koning, doen waarin hij goed is, tot nut van ons land en tot geluk van hemzelf en zijn gezin.

Waarom zou de Tweede Kamer niet het initiatief nemen om aan haar moties een gevolg te geven en overleg te starten met Koningen en Kroonprins, vanuit een positieve gerichtheid op de geweldige wederzijdse kansen?!